In de Tangled (in Sweetness) portretten beschermen kronen van (echte) taarten de ogen tegen de kritische blik

van de wereld. Want hoewel vrouwen gezien mogen worden, blijkt zichtbaarheid in de praktijk nog vaak beladen.

Wie haar hoofd boven het maaiveld uitsteekt, wordt al snel beoordeeld, bekritiseerd of teruggefloten.
 
De zoetheid fungeert als schild, verleidelijk en speels, maar verhult tegelijk de spanning daaronder. Tangled verwijst

naar de verstrikking in tegenstrijdige verwachtingen: zichtbaar zijn, maar niet te veel. Aanwezig zijn, maar niet te luid.
 
Onder lagen van kleur, textuur en glans verschijnt een vrouw die die spanning belichaamt. Krachtig in haar

aanwezigheid, kwetsbaar in hoe die wordt ontvangen, en speels in hoe ze zich toch laat zien.

Blauw xs

Jungle xs